این اصطلاح بیشتر در سبک فرزندپروری مثبت (Positive Parenting) به کار میرود و بر *ایجاد ارتباطی گرم، محترمانه و دوطرفه بین والد و کودک* تأکید دارد.
به معنای آموزش مهارتهای ارتباطی بین والدین و فرزندان است. این اصطلاح کلی، شامل مهارتهایی مانند گوش دادن فعال، ابراز احساسات به شیوه سالم، حل تعارض، و بازخورد مؤثر میشود.
در مداخلات نوین مانند رویکرد والدگری پاسخگو (Responsive Parenting)، مهارتهای ارتباطی والد به گونهای آموزش داده میشود که پاسخدهی به نیازهای هیجانی کودک *آگاهانه و به موقع* انجام گیرد
مفهومی پیشرفتهتر است که توسط دکتر جان گاتمن مطرح شده و به والدین آموزش میدهد چگونه احساسات کودک را بشناسند، به رسمیت بشناسند و با آن همدلی کنند تا ارتباط عمیقتری شکل گیرد.
درود بر مادران ، پدران و تمامی مخاطبین عزیز که نگاهشان به مقوله فرزند آوری صرفا از زاویه حفظ بقاء ، ادامه نسل ، رفع تنهایی، و ایجاد تنوع در زندگی نمی باشد . بلکه نگاهشان بسیار گسترده تر ، عمیق تر ، زیباتر و منصفانه تر است . کسانی که آگاه ترند و تشنه آگاهی بیشتر ، کسانی که جهان پیرامون خودشان را بیشتر درک کرده اند و تمام تلاششان این است که وظیفه انسانی خود را تمام و کمال به انجام برسانند . کسانی که برای خودشان ، برای دیگران و برای جهان پیرامون خود ارزش و اعتبار قائلند.
روی سخنم با شماست ، شما که طالب این آگاهی شده اید و به این دیدگاه رسیده اید که ما می توانیم با پرورش آگاهانه فرزندان جهان را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کنیم. با این دیدگاه جهان آینده شاهد صلح ، عشق، سلامت ،آرامش و شادمانی خواهد بود . زمانی که پایه و اساس تربیت و پرورش انسانها از همان ابتدا و از نهاد خانواده درست چیده شود ، بشر می تواند زیبایی جهان را در آئینه وجودی خویش ببیند . زندگی کردن در جهانی که منتهای آرزوی انسان است و به حق سزاوار بشر
در این روزهایی که سرعت چشمگیری در پیشرفت تکنولوژی بوجود آمده در این روزهایی که بشر بیش از پیش هوشمندی را تجربه میکند و اطلاعات بی وقفه ذهن و زندگی رو درگیر خود کرده ، باید که ما مادران و پدران به روز باشیم برای اینکه از این سرعت شگفت انگیز جا نمانیم باید به دنبال کسب آگاهی درست باشیم و کوچکترین قدمها را در سایه همین آگاهی برمی داریم ، قدمهای اصولی و حساب شده چراکه قدمهای باتردید و بدون هدف مارا به ورطه یک شکاف بین نسلی باورنکردنی می اندازد تاجایی که ما می بینیم فرزندان ما کنار ماهستند اما فرسنگها از اندیشه آنها دور هستیم آنها را نمی شناسیم و زبانشان را نمی فهیم . ما برای گفتگو با این نسل به زبان مشترک نیاز داریم و آموختن این الفبای این زبان مشترک ، اطلاعات علمی و آگاهی درست است واین وظیفه ماست که این زبان مشترک را یاد گرفته و به فرزندانمان بیاموزیم .چرا که همه ما می دانیم که لازمه یک ارتباط خوب و قوی داشتن زبان مشترک است که بدون آن امکان یک ارتباط خوب را نخواهیم داشت.
یادمان باشد که فرزند پروری یک کار ساده و پیش پا افتاده نیست بلکه نیاز به آموزش دارد، آموزش آنچه که می تواند شاه کلید درهای بسته ارتباط والدین و فرزندان باشد.
بله، آموزش مهارتهای زندگی و ارتباطی برای همه کودکان ضروری است، حتی اگر مشکل خاصی نداشته باشند.
بر اساس ارزیابی اولیه، تعداد و نوع جلسات توسط تیم متخصصین مرکز تعیین میشود.
خیر
در جلسه اول میتوانیدبه تنهایی مراجعه کنید تا ارزیابی های اولیه و از طرف والدین صورت پذیرد